Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑμεΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑμεΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 21 Μαΐου 2015

ΘΕΛΩ ΜΟΝΟ ΝΑ ΠΑΙΞΩ ΜΑΖΙ ΣΟΥ

Αν σας πω ότι είχα φάει πέρυσι τον κόσμο να βρω αυτό το βιβλίο χωρίς καμιά επιτυχία, θα με πιστέψετε; 
Εξαντλημένο λέει...
Είναι δυνατό να εξαντλούνται οι θησαυροί;



Και τότε έκανε τα μαγικά της η μαγεία της συναδελφικότητας: 
Η συνάδελφος Στέλλα το μοιράστηκε μαζί μας εδώ:
www.slideshare.net/


Έτσι καταφέραμε να παρουσιάσουμε αυτή την υπέροχη ιστορία στην τάξη μας.

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Σε λίγες μέρες θα μας επισκεφτούν παιδιά από το ΕΕΕΕΚ. Σκοπός μου είναι, τα παιδιά μόνα τους να νιώσουν την ανάγκη να έρθουν σε επαφή μαζί τους.

Έτσι ξεκινήσαμε με το "Θέλω μια Αγκαλιά", 
συνεχίσαμε με τη "Χώρα Με τους Παράξενους Ανθρώπους"
και καταλήξαμε εδώ.

Έχοντας ήδη ευαισθητοποιηθεί με την Ετερότητα,
τους παρουσίασα το Μάνο:



Ακολουθώντας το μοτίβο του παραμυθιού


"Η Αργυρώ γελάει"

(το οποίο μπορείτε να δείτε εδώ: nipiablog.blogspot.gr)

έδειξα στα παιδιά ένα βιβλίο με εικόνες ενός παιδιού 

που κάνει διάφορες δραστηριότητες, ονειρεύεται, επιθυμεί, αισθάνεται...


(εικόνες από το www.mycutegraphics.com)


Ανακαλύψαμε ότι πολλά ήταν τα κοινά στοιχεία μας με τον ήρωα... Ποιος δεν θα ήθελε άλλωστε να παίζει με τους φίλους του, να ταξιδέψει σε κόσμους μαγικούς, να μασκαρευτεί, να γίνει σούπερ ήρωας κτλ κτλ




Στο τέλος τους έδειξα μια πραγματική φωτογραφία παιδιού με σύνδρομο Down και τους εξήγησα τις δυσκολίες του.


εικόνα: www.wisegeekhealth.com

Στη συνέχεια τους διηγήθηκα τι συνέβηκε στο Μάνο κάποια φορά. 
Έτσι άρχισε η ιστορία "Θέλω μόνο να παίξω μαζί σου".

Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν με το Μάνο. 
Συγκρίναμε πόσα μας ενώνουν και πόσα μας χωρίζουν από αυτόν, και διαπιστώσαμε ότι τα κοινά στοιχεία μας είναι συντριπτικά περισσότερα!

Τότε τους εξήγησα ότι ο Μάνος πάει σ' ένα σχολείο λίγο διαφορετικό από το δικό μας. Θέλετε να δείτε τι κάνουν σε ένα τέτοιο σχολείο;

Ας δούμε το βίντεο:




Συζητάμε για τα ειδικά σχολεία και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα παιδιά που φοιτούν σ' αυτά: κινητικές, όρασης, ακοής, αυτισμό κτλ.


- Ο Μάνος τώρα μεγάλωσε και πηγαίνει σ΄ένα σχολείο για μεγαλύτερα παιδιά που αντιμετωπίζουν κάποιες δυσκολίες. Τι λέτε, θέλετε να το επισκεφτούμε;
- Ναιεεεεεεεεεε!!!

Αμέσως πέφτει το τηλεφώνημα:
Α! κύριε Γιώργο, θα θέλαμε να έρθουμε στο σχολείο σας. Τι; Α, έχετε σκοπό αύριο να έρθετε εκδρομή στα μέρη μας; 

- Τι λέτε, παιδιά, να τους πούμε να περάσουν από το σχολείο μας για να παίξουμε μαζί;

Νομίζω πως φαντάζεστε την απάντηση ;)


Φτιάξαμε δωράκια για να χαρίσουμε στους φιλοξενούμενούς μας χρησιμοποιώντας όπως πάντα άχρηστα υλικά:






----
Σας προτείνω το εξής βίντεο για τον αυτισμό:

Ο μικρός μου αδελφός από το φεγγάρι






Μπορείτε να κατεβάσετε το "βιβλίο του Μάνου" από εδώ:


Πρόκειται για τις εικόνες από το   www.mycutegraphics.com

Τετάρτη 5 Φεβρουαρίου 2014

ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ. Ε, ΚΑΙ;

Η ακόλουθη δραστηριότητα ήταν από τις πιο δύσκολες που έχω κάνει...
Δύσκολη, όσον αφορά το χειρισμό της. 
Δύσκολη, όσον αφορά το να κρύψω τα συναισθήματά μου 
για να μην επηρεάσω την κρίση των παιδιών.

Ο σκοπός ήταν διττός:
Να καταλάβουν τι σημαίνει κοινωνικός αποκλεισμός
και 
Να καταλάβουν ότι το "περιτύλιγμα" μπορεί να ξεγελάσει...

Έτσι, βρήκα από το διαδίκτυο φωτογραφίες από διάφορα άτομα:
Παιδιά με τύφλωση, λαγώχειλο, σύνδρομο down
άτομα από διάφορες φυλές,
πρόσωπα θυμωμένα ή χαρούμενα,
τους Bob Marley, John Lennon 
κτλ
Να τονίσω: Καμία φωτογραφία δεν ήταν σοκαριστική , καμία δεν προκαλούσε φόβο.

Έφτιαξα στον υπολογιστή 3 φακέλους:
Στον πρώτο θα βάζαμε τις φωτογραφίες όσων θα θέλαμε να μας επισκεφτούν στο σχολείο μας.
Στο δεύτερο όσων δεν θα θέλαμε
Στον τρίτο όσων δεν μας νοιάζει αν έρθουν ή όχι.

Το αποτέλεσμα ήταν ότι εκτός από τον Bob Marley, τον Χίτλερ (που δεν τον αναγνώρισαν)  κι ένα άτομο με πιστόλι, οι υπόλοιποι απορρίφθηκαν από την πλειοψηφία.

Συζητήσαμε τους λόγους που τους έκαναν να δεχτούν ή να απορρίψουν τα άτομα αυτά.
Κάποιοι απορρίφθηκαν γιατί φοράνε γυαλιά ή γιατί δεν τους αρέσει το πρόσωπό τους.

Και τότε ανακαλύψαμε ότι στην πόρτα υπήρχε ένα γράμμα.
Το έστελνε κάποιος Αλέξης.
Και το διαβάσαμε...

Το γράμμα τά καθήλωσε.
Αποτελεί συρραμμένα αποσπάσματα από το βιβλίο "Το Θαύμα" της συγγραφέα Palacio 


Δεν τους είπα ποιος είναι ο Αλέξης. Τα άφησα να κάνουν τις υποθέσεις τους.

Αφού κατάλαβαν τι συναισθήματα γεννάει η απόρριψή τους
η γνώμη τους μεταβλήθηκε.

Ανοίξαμε ξανά τους φακέλους και αυτή τη φορά τους έδινα στοιχεία για τους ανθρώπους στις φωτογραφίες. 
Ψηφίσαμε ξανά ποιοι είναι ευπρόσδεκτοι και ποιοι όχι...
Αυτή τη φορά κανένας δεν απορρίφθηκε λόγω του προσώπου του.
Απορρίφθηκαν όμως άτομα όπως ο Χίτλερ, ο Παπαδόπουλος, άτομα με βίαιο παρελθόν.
Έγιναν αποδεκτοί οι τραγουδιστές της ελευθερίας (Bob Marley) και της ειρήνης (John Lennon)

Τι θα κάνατε αν συναντούσατε κάποιο από αυτά τα παιδιά στο δρόμο;
Τι θα κάνατε αν ερχόταν στο σχολείο μας;
Έχουν δικαίωμα να βρίσκονται ανάμεσά μας;




....
Ρώτησα μία φίλη μου Ψυχολόγο, 
πώς θα ήθελαν αυτά τα άτομα να τους φερθούμε ώστε να νιώθουν αποδεκτά.

Μου είπε ότι ενστικτωδώς μπορεί να κάνουμε κάποια γκριμάτσα ή να αποστρέψουμε το βλέμμα κτλ. Τότε καλό θα είναι να σκάσουμε το γλυκύτερο χαμόγελο που έχουμε ή και να πούμε ένα "καλημέρα".

-----
Δεν μπορώ να αναρτήσω τις φωτογραφίες καθώς δεν θυμάμαι τις πηγές τους.
Αν κάποιος ενδιαφέρεται ευχαρίστως να του τις στείλω
(αρκεί να είναι εκπαιδευτικός :-)

----

Στο 2ο μέρος της μέρας ασχοληθήκαμε με το πώς να αντιμετωπίζουμε όσους μας κοροϊδεύουν.











Δευτέρα 3 Φεβρουαρίου 2014

ΑμεΑ στο νηπιαγωγείο μας

Όπως είπαμε, αυτές τις μέρες μας έχει επισκεφτεί η Σκουποξυλάνθη.





Η Σκουποξυλάνθη έχει μια αγαπημένη φίλη:
Την Αργυρώ.





Η ΑΡΓΥΡΩ ΓΕΛΑΕΙ

(...για την οποία αντλήσαμε υλικό από τις συναδέλφους:
http://nipiablog.blogspot.gr/2013/02/blog-post_3.html
και
http://taniamanesi-kourou.blogspot.gr/2013/02/blog-post_4.html

Το κείμενο μπορείτε να το διαβάσετε εδώ:
http://www.pi-schools.gr/books/dimotiko/glossa_c/c_mat_1.pdf )



Η Αργυρώ και η Σκουποξυλάνθη γνωρίστηκαν σ' ένα σύλλογο για άτομα με αναπηρίες.
Βλέπετε, η Σκουποξυλάνθη δεν έχει πόδια.
(Τα παιδιά μένουν άφωνα! Τόσες μέρες παίζουν μαζί της αλλά δεν το είχαν προσέξει επειδή φοράει μακρύ φόρεμα).

Πώς το έπαθε;

Κάποια μέρα που πετούσε με τη μαγική της σκούπα, δεν πρόσεξε κι έπεσε από πολύ ψηλά.
Αναγκαστικά στο νοσοκομείο έπρεπε να της κόψουν τα πόδια για να ζήσει.
Έχει μάθει να αυτοεξυπηρετείται.
Λίγη βοήθεια όμως δε θα έβλαπτε εδώ που δεν έχει το αναπηρικό της καροτσάκι...
Πώς θα μπορούσατε να τη βοηθήσετε;





Μιλήσαμε για το πόσο σημαντικό είναι να μην παρκάρουμε σε ράμπες πεζοδρομίων και σε θέσεις ΑμεΑ στα πάρκινγκ
και να διατηρούμε ελεύθερα τα πεζοδρόμια.
Η συνάδελφος Μαρία έχει μια υπέροχη ιδέα για τους "ξεχασιάρηδες" : pythagoreionip.blogspot.gr/


Παρακολουθήσαμε την ταινία μικρού μήκους του Μιχαήλ Γαβριήλ Ζενέλη "The Pet Shop" :




που μας συγκίνησε όλους...
κι άνοιξε μακριά κουβέντα.........


Σήμερα η Σκουποξυλάνθη μάς αποχαιρετά, καθώς πρέπει να επιστρέψει στο σπίτι της,
μ' ένα χορό και ένα μεγάλο ευχαριστώ που της φερθήκαμε τόσο όμορφα και θερμά.

Ζωγραφίζουμε κάτι να τη θυμόμαστε:



Η περυσινή μας ανάρτηση: magikokapelo.blogspot.gr



Υ.Γ.
Να προτείνω μία ταινία για μας τους μεγάλους:
"Οι Άθικτοι" (intouchables)
λεπτομέρειες: http://cine.gr/film.asp?id=716438&page=4

Σάββατο 1 Φεβρουαρίου 2014

ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ και ΑμεΑ : ΟΡΑΣΗ, ΑΚΟΗ

ΟΡΑΣΗ

Επεξεργαστήκαμε το θέμα της όρασης χρησιμοποιώντας κάποιες από τις περυσινές μας δραστηριότητες:
magikokapelo.blogspot.g

Επιπλέον:

Εμπνευσμένη από την "Αργυρώ γελάει" που ανακάλυψα στη συνάδελφο: nipiablog.blogspot.gr/
και με τις εικόνες που βρήκα στο εξαιρετικό ιστολόγιο:
mycutegraphics.com/
παρουσίασα στα παιδιά τον


"Πέτρο (που) γελάει"...

Έτσι λοιπόν... αυτός είναι ο Πέτρος:


Ο Πέτρος παίζει, μασκαρεύεται, γελάει κτλ


Ο Πέτρος είναι ένα παιδί όπως όλα τα παιδιά.



Download drive.google.com/

Εκτός των άλλων, προσπαθήσαμε να καταλάβουμε τις δυσκολίες και τις ικανότητες ενός τυφλού 
ζωγραφίζοντας έναν ήλιο με κλειστά μάτια

και χρησιμοποιώντας το οικοδομικό υλικό προσπαθήσαμε να φτιάξουμε ένα σπίτι ή λουλούδι.





Herbert Bayer - Things to Come,1938




ΑΚΟΗ

Εκτός από δραστηρίοτητες που παρουσιάζονται στην περυσινή ανάρτηση: magikokapelo.blogspot.gr

παίξαμε στον Η/Υ προσθέτοντας ήχους σε πίνακα ζωγραφικής στο πρόγραμμα που υπάρχει εδώ:

Πατώντας τις εικόνες που βρήκαμε εδώ: 
τα παιδιά προσπαθούσαν να μαντέψουν τι ακούν και να το ζωγραφίσουν.

Ακολουθήσαμε το παράδειγμα που βρήκαμε στην ιστοσελίδα της συναδέλφου: 
και αφού γράψαμε τα ονόματά μας, τα είπαμε και στη νοηματική.


Προσπαθήσαμε να καταλάβουμε τι συμβαίνει σε μια ταινία χωρίς ήχο
και να παίξουμε ένα παιχνίδι, που οι οδηγίες δίνονταν άηχα...





------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Khalil Gibran (Χαλίλ Γκιμπράν) -



Το μάτι 
The Madman (1918)


Μετάφραση : Καλογερόπουλος Κων/νος/ ΙΑΜΒΛΙΧΟΣ 2007




Είπε το μάτι κάποτε, "Βλέπω πέρα απ' τις κοιλάδες ένα βουνό καλυμμένο με γαλάζια ομίχλη. Δεν είν' όμορφο;"


Το Αυτί άκουσε προσεκτικά για λίγο και είπε, "Μα πού είναι το βουνό; Δεν το ακούω".
Διαβάστε τη συνέχεια εδώ:
http://duende-bite.blogspot.gr/2011/02/khalil-gibran.html