Σήμερα θα ήθελα να καταγράψω κάποιο προβληματισμό μου, που μου δημιουργήθηκε μετά την ενασχόλησή μας με το βιβλίο της κυρα Δημοκρατίας.
Βλέπω ότι γίνεται ένας συσχετισμός του έγχρωμου και του όμορφου με τη δημοκρατία ενώ το μαύρο και το μελαχρινό με το κακό και τη δικτατορία.
Αυτός ο συσχετισμός έχει αρχίσει χρόνια πριν, με αυτόν έχουμε γαλουχηθεί μέσα από κόμικ και κινούμενα σχέδια.
Νομίζω λοιπόν ότι πρέπει να προσέχουμε περισσότερο, γιατί είναι εύκολο να πέσουμε σε παγίδες (βάζω τον εαυτό μου πρώτο σε αυτό).
Στην παρακάτω ιστοσελίδα θα βρείτε ένα κοινωνικό πείραμα που με άφησε έκπληκτη και γι' αυτό θα ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας:
Ίσως είναι καλύτερο να βάζουμε όμοια πρόσωπα ή σύμβολα για τις 2 αντίθετες έννοιες και να δίνουμε την ευκαιρία στα παιδιά να αποφασίζουν με βάση τον χαρακτήρα των συμβόλων αυτών και των ιδεών που πρεσβεύουν....
Έτσι κι αλλιώς, το "κακό" έχει πάντα πρόσωπο γλυκό....
Βλέπω ότι γίνεται ένας συσχετισμός του έγχρωμου και του όμορφου με τη δημοκρατία ενώ το μαύρο και το μελαχρινό με το κακό και τη δικτατορία.
Αυτός ο συσχετισμός έχει αρχίσει χρόνια πριν, με αυτόν έχουμε γαλουχηθεί μέσα από κόμικ και κινούμενα σχέδια.
Νομίζω λοιπόν ότι πρέπει να προσέχουμε περισσότερο, γιατί είναι εύκολο να πέσουμε σε παγίδες (βάζω τον εαυτό μου πρώτο σε αυτό).
Στην παρακάτω ιστοσελίδα θα βρείτε ένα κοινωνικό πείραμα που με άφησε έκπληκτη και γι' αυτό θα ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας:
Ίσως είναι καλύτερο να βάζουμε όμοια πρόσωπα ή σύμβολα για τις 2 αντίθετες έννοιες και να δίνουμε την ευκαιρία στα παιδιά να αποφασίζουν με βάση τον χαρακτήρα των συμβόλων αυτών και των ιδεών που πρεσβεύουν....
Έτσι κι αλλιώς, το "κακό" έχει πάντα πρόσωπο γλυκό....





















