"Το Δάσος" - Μια προσέγγιση για την κατανόηση του αυτισμού

 Το iep έχει δημιουργήσει μια πραγματικά αξιόλογη πλατφόρμα με τίτλο:

 Ηλεκτρονική Πλατφόρμα Εξ' αποστάσεως Ανοικτών Μαθημάτων της Πράξης «Καθολικός Σχεδιασμός και Ανάπτυξη Προσβάσιμου Ψηφιακού Εκπαιδευτικού Υλικού»

Ένα από τα μαθήματα που μπορείτε να βρείτε εκεί, είναι το ακόλουθο:

Ευαισθητοποίηση μαθητών και ενηλίκων σε θέματα αποδοχής της αναπηρίας και της διαφορετικότητας και ανάπτυξη ενταξιακής κουλτούρας στο σχολείο.

Πρόκειται για ένα πραγματικό διαμάντι!

Εμείς ακολουθήσαμε την πρόταση που αφορά τον αυτισμό και τον προσεγγίσαμε ως εξής:

Αρχικά διαβάσαμε  το παραμύθι "Το Δάσος" της Έρης Παπαμιχαλοπούλου: 

Στη συνέχεια το δάσος αυτό μας φανέρωσε την είσοδο του και έτσι μπορέσαμε να μπούμε και να ανακαλύψουμε τα μυστικά του περάσματα και τους χώρους - σταθμούς, όπου όλα συμβαίνουν με διαφορετικό τρόπο:

Στη "σπηλιά των βρυχηθμών" οι ήχοι ακούγονται πιο δυνατοί και μας ενοχλούν

Στη λίμνη το πνεύμα του δάσους έχει πολλές απορίες αλλά εμείς του απαντάμε χωρίς να το κοιτάζουμε στα μάτια

Στον 3ο σταθμό όλα τα αντικείμενα χρησιμοποιούνται με νέους τρόπους

Στον 4ο σταθμό τα συναισθήματα έγιναν συναισθηματοσαλάτα.

Στον 5ο σταθμό ήταν αδύνατο να δούμε ολόκληρο το αντικείμενο. Βλέπαμε μόνο μια λεπτομέρεια και προσπαθούσαμε να μαντέψουμε τι αντικείμενο βλέπαμε.

Φτάσαμε στην Καρδιά του Δάσους, όπου συζητήσαμε τα ακόλουθα θέματα:

• Κάποιοι άνθρωποι νιώθουν σαν να ζουν μονίμως σε αυτό το δάσος.
• Τι κάνουν αυτοί οι άνθρωποι, όταν το δάσος είναι η καθημερινότητά τους;
• Έχετε νιώσει σαν αυτούς τους ανθρώπους;
• Τι θα κάνατε για να τους βοηθήσετε;
• Τι μπορούν να κάνουν οι ίδιοι όταν βρίσκονται σε δύσκολη θέση;

Τέλος παρακολουθήσαμε το ακόλουθο βίντεο:

https://www.youtube.com/watch?v=7M7dPfjfLq4

Όλες τις δράσεις και τις οδηγίες υλοποίησής τους μπορείτε να τις βρείτε στη σελ.153 του οδηγού:

Οδηγός εκπαιδευτικού για την ευαισθητοποίηση σε θέματα αποδοχής της αναπηρίας και της διαφορετικότητας και την ανάπτυξη ενταξιακής κουλτούρας στο σχολείο

που μπορείτε να "κατεβάσετε", μαζί με το παραμύθι, από εδώ:

http://prosvasimo.iep.edu.gr/el/odhgos

 

ΘΕΛΩ ΜΟΝΟ ΝΑ ΠΑΙΞΩ ΜΑΖΙ ΣΟΥ

Αν σας πω ότι είχα φάει πέρυσι τον κόσμο να βρω αυτό το βιβλίο χωρίς καμιά επιτυχία, θα με πιστέψετε; 
Εξαντλημένο λέει...
Είναι δυνατό να εξαντλούνται οι θησαυροί;

Και τότε έκανε τα μαγικά της η μαγεία της συναδελφικότητας: 
Η συνάδελφος Στέλλα το μοιράστηκε μαζί μας εδώ:
www.slideshare.net/


Έτσι καταφέραμε να παρουσιάσουμε αυτή την υπέροχη ιστορία στην τάξη μας.

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Σε λίγες μέρες θα μας επισκεφτούν παιδιά από το ΕΕΕΕΚ. Σκοπός μου είναι, τα παιδιά μόνα τους να νιώσουν την ανάγκη να έρθουν σε επαφή μαζί τους.

Έτσι ξεκινήσαμε με το "Θέλω μια Αγκαλιά", 
συνεχίσαμε με τη "Χώρα Με τους Παράξενους Ανθρώπους"
και καταλήξαμε εδώ.

Έχοντας ήδη ευαισθητοποιηθεί με την Ετερότητα,
τους παρουσίασα το Μάνο:

Ακολουθώντας το μοτίβο του παραμυθιού

"Η Αργυρώ γελάει"

(το οποίο μπορείτε να δείτε εδώ: nipiablog.blogspot.gr)

έδειξα στα παιδιά ένα βιβλίο με εικόνες ενός παιδιού 
που κάνει διάφορες δραστηριότητες, ονειρεύεται, επιθυμεί, αισθάνεται...

(εικόνες από το www.mycutegraphics.com)

Ανακαλύψαμε ότι πολλά ήταν τα κοινά στοιχεία μας με τον ήρωα... Ποιος δεν θα ήθελε άλλωστε να παίζει με τους φίλους του, να ταξιδέψει σε κόσμους μαγικούς, να μασκαρευτεί, να γίνει σούπερ ήρωας κτλ κτλ

Στο τέλος τους έδειξα μια πραγματική φωτογραφία παιδιού με σύνδρομο Down και τους εξήγησα τις δυσκολίες του.

εικόνα: www.wisegeekhealth.com

Στη συνέχεια τους διηγήθηκα τι συνέβηκε στο Μάνο κάποια φορά. 
Έτσι άρχισε η ιστορία "Θέλω μόνο να παίξω μαζί σου".

Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν με το Μάνο. 
Συγκρίναμε πόσα μας ενώνουν και πόσα μας χωρίζουν από αυτόν, και διαπιστώσαμε ότι τα κοινά στοιχεία μας είναι συντριπτικά περισσότερα!

Τότε τους εξήγησα ότι ο Μάνος πάει σ' ένα σχολείο λίγο διαφορετικό από το δικό μας. Θέλετε να δείτε τι κάνουν σε ένα τέτοιο σχολείο;

Ας δούμε το βίντεο:

Συζητάμε για τα ειδικά σχολεία και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα παιδιά που φοιτούν σ' αυτά: κινητικές, όρασης, ακοής, αυτισμό κτλ.

- Ο Μάνος τώρα μεγάλωσε και πηγαίνει σ΄ένα σχολείο για μεγαλύτερα παιδιά που αντιμετωπίζουν κάποιες δυσκολίες. Τι λέτε, θέλετε να το επισκεφτούμε;
- Ναιεεεεεεεεεε!!!

Αμέσως πέφτει το τηλεφώνημα:
Α! κύριε Γιώργο, θα θέλαμε να έρθουμε στο σχολείο σας. Τι; Α, έχετε σκοπό αύριο να έρθετε εκδρομή στα μέρη μας; 

- Τι λέτε, παιδιά, να τους πούμε να περάσουν από το σχολείο μας για να παίξουμε μαζί;

Νομίζω πως φαντάζεστε την απάντηση ;)


Φτιάξαμε δωράκια για να χαρίσουμε στους φιλοξενούμενούς μας χρησιμοποιώντας όπως πάντα άχρηστα υλικά:

----
Σας προτείνω το εξής βίντεο για τον αυτισμό:

Ο μικρός μου αδελφός από το φεγγάρι

Μπορείτε να κατεβάσετε το "βιβλίο του Μάνου" από εδώ:

drive.google.com

Πρόκειται για τις εικόνες από το   www.mycutegraphics.com) 

ΘΕΛΩ ΜΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ

Αρχίζουμε να μιλάμε για τη διαφορετικότητα 

και το πλέον κατάλληλο βιβλίο για να αναλύσουμε

αυτό το θέμα είναι:

ΘΕΛΩ ΜΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ

Περισσότερες λεπτομέρειες για το βιβλίο μπορείτε να βρείτε εδώ:

www.elniplex.com

  

Πριν την ανάγνωση, παρατηρούμε το εξώφυλλο και διαβάζουμε τον τίτλο. Μπαίνει το ερώτημα:

"Εσείς θα αγκαλιάζατε ένα σκαντζόχοιρο";

  

Με μια φωνή η απάντηση ήταν μία: ΟΧΙ!

Καθώς όμως προχωράει η ιστορία, και βλέπουμε πόση απόγνωση φέρνει στον ήρωά μας αυτή η απάντηση, αρχίζουμε σιγά σιγά να αναθεωρούμε τη γνώμη μας...

Πριν αποκαλύψουμε στα παιδιά ποιος είναι ο δεύτερος ήρωας της ιστορίας μας, αυτός που ζητάει μόνο ένα φιλί, τα αφήνουμε να μαντέψουν ποιο πλάσμα έχει μεγάλο στόμα με μεγάλα δόντια.

Οι υποθέσεις πολλές: τίγρης, λιοντάρι, ξιφίας, άλογο κτλ...

Τελικά εμφανίζεται ένας κροκόδειλος!

"Τι θα λέγατε τώρα που τελείωσε η ιστορία, θα αγκαλάζατε ένα σκαντζόχοιρο;"

Αυτή τη φορά τα παιδιά λένε : ΝΑΙ!

Μα βρίσκουν λύσεις ώστε να μην τρυπηθούν από τα αγκάθια του:

- Θα μπορούσαμε να φορέσουμε μια σιδερένια ή μια πέτρινη στολή!

- Να τον αγκαλιάσουμε στην κοιλιά!

- Να φορέσουμε γάντια!

- Να βάλουμε στα αγκάθια του ένα μικρό σιδερένιο καπελάκι ή ελιές!

- Να τον βάλουμε σε μια τσάντα ή καλάθι ή κουτί!

- Να τον τυλίξουμε μ' ένα πάπλωμα!

- Να του φορέσουμε ένα σκούφο του σεφ!

- Να του βάλουμε ρούχα!

Ακολουθεί η ερώτηση:

"Τι πιστεύετε ότι σκεφτόταν ο σκαντζόχοιρος,

όταν κανένας δεν ήθελε να τον αγκαλιάσει;"

Οι απαντήσεις των παιδιών δείχνουν πόσο ανεπτυγμένη ενσυναίσθηση έχουν:

Πιανόμαστε από την απάντηση

"Δεν μ' αγκαλιάζουν γιατί δεν είμαι ίδιος με αυτούς"

και ρωτάμε τα παιδιά:

"Εσείς θα αγκαλιάζατε κάποιον που είναι

διαφορετικός από σας;"

Τα παιδιά το σκέφτονται...

"Αν μας χτυπούσε την πόρτα της τάξης μας ένα παιδί που έχει διαφορετικό χρώμα δέρματος, θα το αγκαλιάζατε;"

Τα παιδιά δίνουν αρνητική απάντηση.

Κάποια λένε ότι δεν θα πλησίαζαν έναν ξένο.

"Αν όμως ήταν κάποιο παιδί, που το ξέρει η δασκάλα σας και ξέρει ότι ποτέ δεν θα σας έκανε κακό, θα το αγκαλιάζατε;"

Ε, τώρα, κάτι γίνεται...

Αρχίζουμε και αναρωτιόμαστε αν θα αγκαλιάζαμε ένα παιδί που έχει κάθε είδους διαφορά από μας: 

δεν ακούει, μιλάει ξένη γλώσσα,

αντιμετωπίζει κινητικές δυσκολίες,

διαφέρει στο χρώμα, στο ύψος, στο βάρος κτλ... 

Η απάντηση πλέον είναι μία:

"Αν είμαστε βέβαιοι ότι δεν θα μας βλάψει,

θα το αγκαλιάζαμε!"

 

ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΡΟΛΩΝ: 

Κάθε παιδί επιλέγει ποια διαφορά θα έχει από τους άλλους.

Βγαίνει έξω από την τάξη και μας χτυπάει την πόρτα. 

Οι υπόλοιποι τον καλωσορίζουμε και τον αγκαλιάζουμε με ενθουσιασμό!

 

Δεν παραλείπουμε να ζωγραφίσουμε τις εντυπώσεις μας από το παραμύθι.

Την επόμενη μέρα καταπιανόμαστε με την απάντηση που έδωσε ένα άλλο παιδί, στην ερώτηση "τι σκέφτεται ο σκαντζόχοιρος":

"Πρέπει να βγάλω τα αγκάθια μου"

Αναρωτιόμαστε πώς θα ένιωθε αν θα έβγαζε τα αγκάθια του.

Αναρωτιόμαστε αν εμείς είμαστε διατεθειμένοι να αλλάξουμε την εμφάνισή μας επειδή κάποιος άλλος έτσι θέλει...

Η σκέψη αυτή μας έδωσε το έναυσμα να διαβάσουμε ένα άλλο υπέροχο βιβλίο, που μιλάει για κάποιον που αποφάσισε να αλλάξει για να γίνει αποδεκτός.

Πρόκειται για το βιβλίο 

"Η ΧΩΡΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΞΕΝΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ"

αλλά γι' αυτό μιλάμε σε άλλη ανάρτηση.

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΙΝΑΙ ΞΑΝΘΙΑ;

Σήμερα θα ήθελα να καταγράψω κάποιο προβληματισμό μου, που μου δημιουργήθηκε μετά την ενασχόλησή μας με το βιβλίο της κυρα Δημοκρατίας.

Βλέπω ότι γίνεται ένας συσχετισμός του έγχρωμου και του όμορφου με τη δημοκρατία ενώ το μαύρο και το μελαχρινό με το κακό και τη δικτατορία.

Αυτός ο συσχετισμός έχει αρχίσει χρόνια πριν, με αυτόν έχουμε γαλουχηθεί μέσα από κόμικ και κινούμενα σχέδια.

Νομίζω λοιπόν ότι πρέπει να προσέχουμε περισσότερο, γιατί είναι εύκολο να πέσουμε σε παγίδες (βάζω τον εαυτό μου πρώτο σε αυτό).

Στην παρακάτω ιστοσελίδα θα βρείτε ένα κοινωνικό πείραμα που με άφησε έκπληκτη και γι' αυτό θα ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας:

koinonikokafeneio.gr

Ίσως είναι καλύτερο να βάζουμε όμοια πρόσωπα ή σύμβολα για τις 2 αντίθετες έννοιες και να δίνουμε την ευκαιρία στα παιδιά να αποφασίζουν με βάση τον χαρακτήρα των συμβόλων αυτών και των ιδεών που πρεσβεύουν....

Έτσι κι αλλιώς, το "κακό" έχει πάντα πρόσωπο γλυκό....

ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ - ΓΕΥΣΗ & ΟΣΦΡΗΣΗ

ΓΕΥΣΗ 


Έχουμε επισκέψεις σήμερα!
Μόνο που η επισκέπτριά μας είναι λιγάκη ντροπαλή...
Φοβάται μήπως την κοροϊδέψουμε, 
κάτι που της συμβαίνει αρκετά συχνά.
Με τα πολλά παρακάλια όμως...

Σας παρουσιάζω τη μάγισσα Σκουποξυλάνθη αυτοπροσώπως:

Τη φιλοξενώ στο σπίτι μου
και είναι μια μάγισσα που μόνο καλά μαγικά κάνει.

Κάποτε, όταν ήταν νέα, κάποιος που την είχε ερωτευτεί 
της έγραψε τραγούδι:

Κάποια στιγμή της συνέβηκε ένα τρομερό ατύχημα:
Πιτσίλισε η χύτρα την ώρα που έφτιαχνε ένα βοτάνι
και μια πιτσιλιά της δημιούργησε μια τεράστια ελιά στη μύτη...

Κι από τότε... κάποιοι την κοροϊδεύουν 
και της μιλάνε άσχημα
ή τη διώχνουν μακριά τους...
κι αυτό την κάνει να στενοχωριέται πολύ...

Με μια αγκαλιά όμως κι ένα γλυκό λογάκι
όλα μπορούν ν' αλλάξουν...

Η Σκουποξυλάνθη ξέρει να φτιάχνει καταπληκτικά φαγητά και γλυκά!
Απίστευτα νόστιμα.
Μέσα σ' αυτά τα κουτιά κρύβονται τα μυστικά της επιτυχίας της:

1. Αλάτι
2. Μέλι και ζάχαρη
3. Ρίγανη και κακάο
4. Λεμόνι και ξύδι.

Ας μυηθούμε στον κόσμο των γεύσεων...


-------------------------------------------------------------------

ΟΣΦΡΗΣΗ


Εκτός από τις καταπληκτικές γευστικές ικανότητες, η Σκουποξυλάνθη διαθέτει και άλλη μια θαυμαστή ικανότητα:  
Έχει μεγάλη και σπουδαία μύτη!!!
Μυρίζει τις μυρωδιές από χιλιόμετρα!!!

Να σας γνωρίσω τώρα και ένα φιλαράκι της:

Τον λένε "Κυκλαδίτη"
Ο Κυκλαδίτης επικοινωνεί με τον κόσμο με ρουθουνίσματα.

Φυσικά, όπως και η Σκουποξυλάνθη, μπορεί να καταλάβει οποιαδήποτε μυρωδιά από μακριά.


Μεταμορφωνόμαστε σε "Κυκλαδίτες" με μια λευκή μάσκα και προσπαθούμε να αναγνωρίσουμε τις μυρωδιές 

(Η ιδέα με το κυκλαδικό ειδώλιο προέρχεται από το βιβλίο : 

Γνωρίζω το σώμα μου μέσα από την Τέχνη. 

Μπορείτε να βρείτε κι άλλες δραστηριότητες πατώντας στην ιστοσελίδα http://www.metaixmio.gr/products/2022--.aspx 

το σύνδεσμο "διαβάστε περισσότερα").

Τέλος, παίξαμε το αγαπημένο μας παιχνίδι:

Το λαγωνικό.

(Σημείωση: Στην αρχή τα περισσότερα παιδιά ήταν πολύ διστακτικά με τη Σκουποξυλάνθη. Καθώς περνούσε η ώρα, με τις δραστηριότητες και με τη δική μου διαβεβαίωση ότι πρόκειται για εξαιρετικό άνθρωπο με σπουδαίες ικανότητες, την πλησίασαν και τελικά έχει γίνει η μασκότ της τάξης! Θέλουν να κάθεται μαζί μας στην παρεούλα και δεν βγαίνουν έξω διάλειμμα αν δεν την πάρουν μαζί! Έτσι έσπασε ο μύθος του: διαφορετικός = φόβος)

ΤΟ ΔΕΡΜΑ ΜΑΣ (ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ. Ε, ΚΑΙ;)

Μετά τον Έλμερ και το βίντεο "Ειρήνη", 
το βιβλίο που επεξεργαστήκαμε εκτενέστερα και καταπιάνεται με το θέμα της διαφορετικότητας είναι : 

"Η Χώρα με τους Παράξενους Ανθρώπους"

του Νικόλαου Ανδρικόπουλου.

Μιλάμε για το ανθρώπινο σώμα και φτάνουμε στο δέρμα.

Είναι η κατάλληλη ώρα για να επεξεργαστούμε το βιβλίο αυτό.

Πριν το διαβάσουμε, παίξαμε λιγάκι:

Σε κάθε παιδί ψιθύρισα ένα χρώμα. 

Σηκώθηκαν και περπατούσαν στο χώρο φωνάζοντας δυνατά το χρώμα τους. Όσοι είχαν το ίδιο χρώμα πιάνονταν χέρι χέρι κι έφτιαχναν μια ομάδα.

Η ζαβολιά όμως ήταν ότι 
σ' όλα τα παιδιά είχα πει το ίδιο χρώμα 
εκτός από ένα.

Έτσι, δημιουργήθηκε μία μεγάλη ομάδα 
και ένα άτομο μοναχό.

- Τι νιώθετε που είστε με παρέα;
- Υπέροχα!
- Τι νιώθεις που είσαι μόνος σου; 
Σου αρέσει που δεν βρίσκεσαι με την υπόλοιπη παρέα; 
- Όχι...

Επαναλαμβάνουμε τη διαδικασία ώστε όλα τα παιδιά να μείνουν εκτός.

(Τη δεύτερη φορά, όταν ρώτησα τα παιδιά αν τους άρεσε που ήταν σε μεγάλη παρέα, μου απάντησαν όχι. Γιατί; Επειδή ο φίλος τους βρίσκεται μόνος του!) 

Ένα άλλο σχετικό παιχνίδι 
(δεν προλάβαμε να το παίξουμε) 
είναι το εξής:
Όλοι φτιάχνουν ένα κύκλο αγκαζέ, ώστε ο τοίχος να είναι σφιχτός και γερός. Ένα παιδί μένει απ' έξω. Προσπαθεί να μπει μέσα αλλά οι άλλοι τον εμποδίζουν.

- Πώς σου φάνηκε που δεν σε άφηναν οι άλλοι να μπεις μέσα;
- Πώς σας φάνηκε που κάποιος ήθελε να σπάσει τον τοίχο σας;

Διαβάζουμε το παραμύθι.

(Εκεί που συλλαμβάνουν τον Πορφύριο, τα παιδιά άρχισαν να δείχνουν έντονα τη δυσφορία τους: Μα γιατί τον έπιασαν; Αφού δεν έκανε κανένα κακό. Ούτε έκλεψε, ούτε χτύπησε κανένα...)

Όταν φτάνουμε στο σημείο που ο Πορφύριος πήγε να κρυφτεί στο δρομάκι, σταματάμε την αφήγηση και αφήνουμε τα παιδιά να φανταστούν τι συνέβηκε.

(Όλα τα παιδιά θεώρησαν ότι του συνέβηκε κάποιο δυστύχημα).

Ολοκληρώνουμε την αφήγηση και αρχίζει η συζήτηση.

Ας παίξουμε τώρα:

Κάθε παιδί επιλέγει μεταξύ 4 εικόνων.
Γίνεται ο Πορφύριος και μερικά παιδιά γίνονται οι υπόλοιποι της εικόνας. 
Δημιουργούν μια "παγωμένη εικόνα" φροντίζοντας ν' αναπαραστήσουν, όσο καλύτερα μπορούν, τα συναισθήματα με το σώμα τους.

Κλείνουμε τη μέρα με μια δραστηριότητα 
που με κατα-ενθουσίασε 
και τη βρήκα στην ιστοσελίδα της συναδέλφου:
www.popi-it.gr/

Τοποθετούμε κι εμείς δύο κουτιά 

και ... όλα τα παιδιά επέλεξαν το κουτί με το όμορφο περιτύλιγμα!

... και φυσικά: άνθρακας ο θησαυρός.

Όπως κι αν είναι εξωτερικά κάποιος, 
αν δεν τον γνωρίσουμε, 
δεν μπορούμε να ξέρουμε 
τι κρύβει μέσα του...

2ο μέρος:
Προετοιμασία (προηγούμενη μέρα):
     Ομάδες (ανάλογα με το χρώμα που τους αρέσει).
Φτιάχνουν τις φιγούρες  τους σε χαρτί του μέτρου και τις χρωματίζουν.
(Αν έχουμε πολλά παιδιά και λίγο διαθέσιμο χώρο στον τοίχο, τότε κάθε φιγούρα μπορεί να φτιαχτεί από τα μέλη διαφορετικών παιδιών)

Παρατηρώντας τον πίνακα του Λεζέρ:

Προτιμώ τα ανθρωπάκια του Keith Haring γιατί έχουν έντονη κίνηση, αλλά μια και ασχοληθήκαμε πέρυσι μ' αυτά 

(magikokapelo.blogspot.gr) 

φέτος ακολουθήσαμε τη "μόδα" και παρουσιάσαμε τον πίνακα του Λεζέρ:

"Les grands ploguers noirs"

Αφού δουλέψουμε τις 3 στάσεις του σώματος

(όρθια, καθιστή, ξαπλωμένη)

φτιάχνουμε ένα ανθρώπινο παζλ με τα σώματά μας

και τέλος με τις φιγούρες μας...

(Πριν καταλήξουν στον τοίχο, χρησιμοποιήσαμε τις φιγούρες αυτές και σε άλλες δραστηριότητες για το σώμα, όπως: