Έκαναν τις απαραίτητες ζημιές, ώσπου ανακάλυψαν τη στολή του Άι-Βασίλη. Την έκρυψαν και εξαφανίστηκαν.
Το πρωί τα ξωτικά έψαχναν τη στολή αλλά δεν τη βρήκαν πουθενά. Τότε εμφανίστηκαν οι καλικάντζαροι και τους είπαν ότι θα την επιστρέψουν μόνο αν περάσουν κάποιες δοκιμασίες. Οι δοκιμασίες ήταν κλεισμένες σε κουτιά.
Σήμερα το κουτί μας, όταν το κουνούσαμε, έκανε έναν περίεργο μεταλλικό ήχο. Μην έχει πάλι τριγωνάκια; Μα όχι! Έχει ... κουταλάκια!!!
Τι χρησιμεύουν; Τι χρησιμεύει το στόμα;
Ποια μέλη του σώματός μας χρησιμοποιούμε για να φάμε;... Ποιες τροφές μας αρέσουν; Τι γεύση έχουν;... Καθόμαστε κυκλικά και ο καθένας κρατάει το κουταλάκι του. Βάζουμε στο κουταλάκι ελάχιστες ποσότητες από διάφορες τροφές (λεμόνι, μέλι, αλμυρά σποράκια, μπισκοτάκι, ξύδι, σταφίδες, κακάο, αχλάδι, μανταρίνι ξινό, αλάτι χοντρό, γαρίφαλο κτλ) και τα παιδιά προσδιορίζουν τη γεύση τους: γλυκό, πικρό, αλμυρό, ξινό, καυτερό.
Ταξινομούμε τις τροφές ανάλογα με τη γεύση τους. Ανασυνθέτουμε και γράφουμε τη λέξη "ΣΤΟΜΑ"
Όπως είδαμε στην προηγούμενη ανάρτηση, το κουτί σήμερα περιείχε το μουσικό οργανάκι τρίγωνο. Αφού λοιπόν είπαμε τα κάλαντα , μιλήσαμε για το σχήμα τρίγωνο.
Μετρήσαμε τις πλευρές και τις γωνίες του και το φτιάξαμε με ξυλάκια. Αφήσαμε τη φαντασία μας ελεύθερη και είπαμε τι μας θυμίζει. Μελετήσαμε το παρακάτω τρίγωνο και βρήκαμε πόσα άλλα τρίγωνα περιέχει.
Με ποιο όργανό μας μπορούμε να ακούσουμε τον ήχο του; Συζητάμε για τα αυτιά και τη φροντίδα τους. Ανακαλύπτουμε ότι ο ήχος έχει διάφορες εντάσεις. Χρησιμοποιούμε διάφορα μέλη του σώματός μας για να παράγουμε ήχους: χέρια, πόδια, χείλη, γλώσσα, μάγουλα κτλ. Κρυβόμαστε πίσω από ένα παραβάν μαζί με διάφορα αντικείμενα. Μ' αυτά παράγουμε ήχους και τα παιδιά προσπαθούν να καταλάβουν τι αντικείμενο τους παράγει. (μπουκάλια, τενεκεδάκια, κλειδιά, βότσαλα, ξυλάκια, μπουρμπουλήθρες, σακούλα, χαρτί κτλ)
Παίζουμε με τα μουσικά οργανάκια της τάξης μας.
Αφού εξοικειωθούμε αρκετά με τους ήχους τους, χωριζόμαστε σε 2 ομάδες. Κάθε παιδί της πρώτης ομάδας κρατάει ένα μουσικό οργανάκι.
Τα παιδιά της δεύτερης ομάδας κρύβονται πίσω από το παραβάν, όπου υπάρχουν τα ίδια μουσικά οργανάκια.
Η δεύτερη ομάδα παίζει ένα οργανάκι. Όποιο παιδί από την πρώτη ομάδα κρατά το ίδιο οργανάκι, το παίζει κι αυτό. Η ΦΩΝΟΠΑΓΙΔΑ Παρουσιάζουμε στα παιδιά μια κατασκευή που την ονομάζουμε "Φωνοπαγίδα". Τη λένε έτσι γιατί παγιδεύει τις φωνές μας. Όταν την κρεμάμε τότε όλοι πρέπει να μιλάμε ψιθυριστά.
Παιχνίδι: Ο καθένας περπατώντας συζητάει με τον εαυτό του με κανονική ένταση της φωνής. Μόλις κρεμάσουμε τη "Φωνοπαγίδα" περπατάμε αλλά μιλάμε ψιθυριστά. Από τώρα και στο εξής , αυτήν τη φωνοπαγίδα θα την κρεμάμε όποτε κάνουμε κάποια εργασία. Όποιοι τελειώνουν, μπορούν να παίζουν αλλά θα μιλάνε ψιθυριστά για να μην ενοχλούν τους υπόλοιπους. Η Φωνοπαγίδα θα μας το θυμίζει!
Η ΚΩΦΩΣΗ
Κάποιοι άνθρωποι δεν μπορούν να ακούσουν. Καταφέρνουν να επικοινωνούν με τους άλλους ανθρώπους με δύο τρόπους: 1ον . Διαβάζουν τα χείλη. (Λέμε κι εμείς αργά λέξεις και τα παιδιά προσπαθούν να καταλάβουν τι είπαμε). 2ον. Νοηματική γλώσσα.
Προσπαθούμε να πούμε κάποιες λέξεις με το σώμα μας κι όχι με τη φωνή μας
Στο κουτί σήμερα το πρωί μας περίμεναν μπουκαλάκια και υφασμάτινα σακουλάκια γεμάτα μυρωδιές. Τα μυρίζουμε και προσπαθούμε να καταλάβουμε τι περιέχουν. Συζητάμε για τη μύτη... Τι χρησιμεύει; (η κλασική απάντηση: για να τρέχουν οι μυξούλες μας!) ΠΑΙΧΝΙΔΙ Χρειαζόμαστε υφασμάτινα σακουλάκια με μυρωδικά. Βαζάκια που περιέχουν τα ίδια μυρωδικά. (χαμομήλι, θυμάρι, κανέλα, γαρίφαλα, σαπούνι, καφές...) Χωριζόμαστε σε δύο ομάδες : στους κλέφτες και στα λαγωνικά. Σε κάθε "κλέφτη" κρεμάμε στο χέρι του ένα σακουλάκι με ένα μυρωδικό. Κοιτάζουμε ένα βαζάκι και βλέπουμε ότι λείπει το σακουλάκι πχ με την κανέλα. Καλούμε ένα λαγωνικό, του δίνουμε να μυρίσει το βαζάκι και του ζητάμε να βρει ποιος "κλέφτης" έχει το σακουλάκι με την ίδια μυρωδιά.
Μόλις τον εντοπίσει, το λαγωνικό γαβγίζει... Μιας και μιλάμε για τη μύτη, δεν πρέπει να ξεχνάμε και αυτόν που απέκτησε την πιο μεγάλη μύτη του κόσμου: Τον Πινόκιο!!!