Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΙΤΑΡΙ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΙΤΑΡΙ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 17 Φεβρουαρίου 2013

ΤΑΞΙΔΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΣΙΤΑΡΟΧΩΡΑΦΑ

Είχαμε επισκέψεις σήμερα στο Νηπιαγωγείο μας.



- Καλημέρα σας!
Είμαι ένα ψάθινο καπέλο και ήρθα να σας πω την ιστορία μου.

Κάποτε ήμουν παρατημένο πάνω σ' ένα ξύλινο τραπέζι
παρέα μ' ένα γυάλινο μπουκάλι και δύο πήλινα κατσαρολάκια.







Βαριόμουν αφάνταστα. Άσε που είχα γεμίσει με σκόνη...

Έτσι, μία μέρα που το αεράκι τρύπωσε από το ανοιχτό παράθυρο, 
βρήκα την ευκαιρία να το σκάσω!

Μ' ένα σάλτο ανασηκώθηκα και άφησα τον άνεμο να με παρασύρει μακριά.

Τι συνάντησα;

Θα το δείτε στις ακόλουθες εικόνες:





Πέταξα πάνω από χωράφια.
Συνάντησα ανθρώπους που έσπερναν.
Μετά από μερικούς μήνες φύτρωσε καταπράσινο σιτάρι
μα μόλις έπιασαν οι ζέστες, το σιτάρι κιτρίνισε.
Τα χωράφια έγιναν χρυσαφένια.
Άνθρωποι με κάτι περίεργα εργαλεία έκοβαν τα σιτάρια
κι έφτιαχναν δεμάτια.
Όταν κουράζονταν, κοιμόντουσαν κάτω από τη σκιά των θημωνιών.
Κάποιες φορές συναντούσα μαύρα πουλιά και πετούσαμε μαζί πάνω από τα σιταροχώραφα.
Συνάντησα μύλους που τα πανιά τους γύριζαν στο φύσημα του αγέρα.

Κάποτε έφτασα σ' ένα χωριό.
Από ένα ανοιχτό παράθυρο τρύπωσα σ' ένα δωμάτιο.
Ήταν μια κρεβατοκάμαρα. Ποιος να έμενε εδώ;
Από το διπλανό δωμάτιο άκουσα περίεργους ήχους.
Προχώρησα προς τα εκεί και τι να δω:
Ένας ζωγράφος που ζωγράφιζε πάνω στο καβαλέτο του.
Γύρω του υπέροχοι πίνακες με σιταροχώραφα.

Ο ζωγράφος με κοίταξε και είπε:
"Πάντα χρειαζόμουν ένα τέτοιο ψάθινο καπέλο".

Κι από τότε με παίρνει πάντα μαζί του
όποτε βγαίνει έξω με τα πινέλα και τις μπογιές του για να ζωγραφίσει.

Σημείωση:
Όλοι οι πίνακες της παρουσίασης είναι του σπουδαίου ζωγράφου Βίνσεντ Βαν Γκογκ.

Έμπνευση για την παραπάνω ιστορία αποτέλεσε το βιβλίο
"Το καπέλο του καλλιτέχνη Βίνσεντ Βαν Γκογκ" 
της Φίλιας Δενδρινού 

Πληροφορίες για το βιβλίο: http://entertainment.in.gr/html/ent/613/ent.97613.asp



Αφού επεξεργαστήκαμε τους πίνακες του ζωγράφου,
ζωγραφίσαμε τα δικά μας σιταροχώραφα:









Σάββατο 16 Φεβρουαρίου 2013

ΕΝΑΣ ΦΟΥΡΝΟΣ ΣΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΜΑΣ

Πίνακας του ζωγράφου Θεόφιλου Χατζηκυριάκου:
"Μέγαν αρτοποιείον"



Παρατηρούμε λίγα λεπτά τον πίνακα.

Περιγράφουμε τι βλέπουμε.

Ποια άτομα βλέπουμε; Τι κάνει ο καθένας τους; Τι φοράνε;

Τι αντικείμενα βλέπουμε; Ποιος ο ρόλος τους;

Τι σχήματα; Τι χρώματα;

Τι νιώθει κάθε άνθρωπος;

Τι λέει ή τι σκέφτεται;

Επιλέγουμε ένα ρόλο και δραματοποιούμε το δικό μας αρτοποιείο.



Από το διαδίκτυο βρίσκουμε φωτογραφίες ψωμιών. Παρατηρούμε ότι υπάρχουν διάφορα είδη ψωμιών.



Κάποια ψωμιά φτιάχνονται από σιτάρι

εικόνα: www.rosemariebakery.gr


κάποια άλλα όμως φτιάχνονται από διαφορετικά δημητριακά.

Έτσι μπορούμε να βρούμε 

ψωμί σίκαλης


 εικόνα: www.fournos.gr

εικόνα:www.paragogi.net


ψωμί βρώμης


εικόνα: greenchef.gr


εφτάζυμο 


πολύσπορο

εικόνα: www.lykavitos.gr


κι αρκετά άλλα είδη.


εικόνα: www.cinnamonhearts.com

Παρατηρούμε και μια ειδική κατηγορία ψωμιού: τη γαμοκουλούρα.





Τα παιδιά εντυπωσιάζονται από αυτό το ψωμί και αποφασίζουμε να φτιάξουμε κι εμείς τα δικά μας.


Τα ψωμάκια μας όμως είναι μόνο για στόλισμα κι όχι για φάγωμα. 
Αρχικά φτιάχνουμε το ζυμάρι, το αλατοζυμάρι:
1 φλ. νερό
1 φλ. αλάτι
3 φλ. αλεύρι

(Τη συνταγή τη βρήκαμε στην ιστοσελίδα:


Χωρίζουμε τη ζύμη στη μέση. 

Το ένα τμήμα το χρησιμοποιούμε για να φτιάξουμε τα κουλούρια.
Μας προβληματίζει ο διαχωρισμός της σε τόσα κομμάτια όσα είναι τα παιδιά αλλά στο τέλος τα καταφέρνουμε!

Το δεύτερο τμήμα το διαιρούμε στη μέση και κάθε κομμάτι το χρωματίζουμε με τέμπερα με διαφορετικό χρώμα.
Απ' αυτά τα κομμάτια παίρνουμε και φτιάχνουμε τα στολίδια.

Έτοιμα για ψήσιμο!



ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ
Παρατηρώντας τον πίνακα του Θεόφιλου διαπιστώνουμε ότι τα ψωμιά έχουν διάφορα σχήματα.
Παίρνουμε πλαστελίνη και πλάθουμε διάφορα ψωμιά.
Στη συνέχεια τα κοστολογούμε.

Ένα παιδί γίνεται ο φούρναρης και τα υπόλοιπα πελάτες.
Κάθε παιδί επιλέγει το ψωμί που προτιμά και πληρώνει το φούρναρη με τόσα ευρώ=καπάκια όσα λέει η τιμή.







εικόνα: karmadecay.com



Στην ιστοσελίδα: www.ert-archives.gr
μπορείτε να παρακολουθήσετε την παράσταση 
"Ο Καραγκιόζης Φούρναρης"

Η υπόθεση του έργου : http://www.karagkiozis.com/hypo-fournos.htm




Παρασκευή 15 Φεβρουαρίου 2013

ΦΤΙΑΧΝΟΥΜΕ ΨΩΜΙ ΣΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΜΑΣ


Ξεκινάμε μ' ένα λαϊκό παραμύθι: 

"Το πιο γλυκό ψωμί"

που βρήκαμε στην ιστοσελίδα: e-didaskalia.blogspot.gr 






Αφού το επεξεργαστούμε και το δραματοποιήσουμε, 
έρχεται η ώρα να φτιάξουμε κι εμείς το πιο γλυκό ψωμί.

Στο χωριό που ζούμε υπάρχει μεγάλη παράδοση στο ζύμωμα του ψωμιού.
Εμείς για πρακτικούς λόγους θα ψήσουμε το ψωμί μας 
όχι σε ξυλόφουρνο, ούτε σε ηλεκτρικό φούρνο
αλλά σε... αρτοπαρασκευαστή.


Θα φτιάξουμε σταφιδόψωμο.

Διαβάζουμε τη συνταγή και προσθέτουμε στον κάδο τα υλικά.





Τα υλικά που χρειαστήκαμε:




Αφήνουμε τον αρτοπαρασκευαστή να κάνει την υπόλοιπη δουλειά μόνος του.

Σε λίγες ώρες το ψωμάκι μας είναι έτοιμο, φουσκωτό φουσκωτό και πεντανόστιμο!!!





Αφού το δοκιμάσουμε φρέσκο και σκέτο
την επόμενη μέρα το αλείφουμε με μέλι και ταχίνι.




ΓΛΩΣΣΙΚΕΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ

Μαθαίνουμε τη λέξη "ΨΩΜΙ" και το γράμμα Ψ.





Στην ιστοσελίδα: dreamkindergarten.blogspot.gr βρίσκουμε σύνθετες λέξεις με το ψωμί.



ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ

Παρατηρούμε τις φέτες του ψωμιού που φτιάξαμε και διαπιστώνουμε ότι έχουν σχήμα τετράγωνου.


Αναγνωρίζουμε τα τετράγωνα ανάμεσα σε άλλα σχήματα 




και παίζουμε με ένα τετράγωνο χαρτάκι:
το διπλώνουμε με διάφορους τρόπους και βλέπουμε τι σχήμα προκύπτει.



















ΤΙ ΠΑΡΑΓΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΙΤΑΡΙ;

Τι μπορούμε να φτιάξουμε από το σιτάρι;
- Αλεύρι.

Κι από το αλεύρι;
- Ζύμη

Κι από τη ζύμη;






















εικόνα: www.cksinfo.com






Από το σιτάρι φτιάχνουμε το πληγούρι.

 εικόνα: pepiskitchen.blogspot.gr


ΓΕΥΣΙΓΝΩΣΙΑ:
Δοκιμάζουμε διάφορα τρόφιμα που παράγονται από σιτάρι.

Ψηφίζουμε 2 από αυτά που μας άρεσαν περισσότερο.

Νικητής: Τα σπιτικά κουλουράκια!







ΛΕΚΤΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΝΗΜΗΣ:

Ξεκινώντας από τη φράση:
"Ζύμωσα και στη ζύμη έβαλα..."
κάθε παιδί προσθέτει κι ένα υλικό.












Τρίτη 12 Φεβρουαρίου 2013

Η ΣΟΥΣΟΥΡΑΔΑ ΚΑΙ Η ΟΥΡΑ ΤΗΣ


εικόνα: thebritishbirds.com

Διαβάζουμε το λαϊκό παραμύθι της σουσουράδας, το οποίο βρήκαμε στο διαδίκτυο εικονογραφημένο από παιδιά:


Mixbook - Create Beautiful Photo Books and Scrapbooks! | Start your own Photo Books | Create custom Christmas Cards




εικόνα: 1.bp.blogspot.com


Συζητάμε για τη διαδικασία παρασκευής του ψωμιού. 


Από το παραμύθι διαπιστώνουμε ότι 
για να φτιάξουμε ψωμί χρειαζόμαστε αλεύρι 
και για να φτιάξουμε αλεύρι χρειαζόμαστε σιτάρι.





Στο διαδίκτυο βρίσκουμε πολλές εικόνες.


Διαπιστώνουμε ότι τα παλιά χρόνια ήταν διαφορετική η διαδικασία από τη σπορά του σιταριού ως την άλεσή του.
Στις μέρες μας, μόλις το σιτάρι είναι έτοιμο για να μαζευτεί, να θεριστεί, αναλαμβάνουν οι θεριστικές μηχανές. Αυτές οι μηχανές θερίζουν και αλωνίζουν, δηλαδή ξεχωρίζουν τον καρπό από το χόρτο.




Στη συνέχεια το σιτάρι πηγαίνει στο εργοστάσιο όπου αναλαμβάνουν πολύπλοκες μηχανές να το κάνουν αλεύρι.



εικόνα: img.tootoo.com/


Τα παλιά χρόνια όμως η δουλειά ήταν πολύ πιο κοπιαστική.

Τον Ιούνιο, το Θεριστή, οι άνθρωποι έπαιρναν τα δρεπάνια τους και έκοβαν τα φυτά. 



εικόνες: konroroes.pblogs.gr



Τα έδεναν σε δεμάτια και τα συγκέντρωναν κοντά στο αλώνι όπου έφτιαχναν μεγάλους σωρούς, τις θημωνιές.

εικόνα: konroroes.pblogs.gr


Εικόνες για το θερισμό στην ιστοσελίδα: afiervmata.blogspot.gr/ 

Τον Ιούλιο μήνα, τον Αλωνάρη, άρχιζε το αλώνισμα.


εικόνα: www.explorecrete.com




εικόνα: konroroes.pblogs.gr

Εικόνες για το αλώνισμα βρήκαμε στην ιστοσελίδα: http://konroroes.pblogs.gr/2009/06/thema-12on-to-alwnisma-meros-a.html 

Ακολουθούσε το λίχνισμα: Όταν φυσούσε αέρας, με τα δικράνια πετούσαν τα σπασμένα στάχυα ψηλά. Ο αέρας παρέσερνε τα χόρτα πιο πέρα, ενώ ο καρπός, το σιτάρι, έπεφτε και συγκεντρωνόταν κάτω. 






εικόνα: 1.bp.blogspot.com
Στο τέλος έπρεπε να γίνει και το κοσκίνισμα ώστε ο καρπός να βγει εντελώς καθαρός.



εικόνα: gym-kallim.chi.sch.gr


Πληροφορίες για το θερισμό και το αλώνισμα βρήκαμε στην ιστοσελίδα: http://giornofelice.blogspot.gr/2008_11_01_archive.html




ΑΠΟ ΤΟ ΣΙΤΑΡΙ ΣΤΟ ΑΛΕΥΡΙ

Για να γίνει το σιτάρι αλεύρι, χρησιμοποιούσαν τους ανεμόμυλους.


 εικόνα: dime2.files.wordpress.com 






εικόνα: users.sch.gr

Ο μυλωνάς, αυτός που είχε το μύλο, όταν φυσούσε δυνατά και γυρνούσαν τα πανιά του μύλου, μπορούσε να αλέθει το σιτάρι και να βγάζει αλεύρι.

Γέροντας μυλωνάς / © I.A. Daglis

εικόνα: 1.bp.blogspot.com

Για να αλέσουν μια μικρή ποσότητα σιταριού χρησιμοποιούσαν το χειρόμυλο. Ο χειρόμυλος αποτελείται από 2 πέτρες. Στη μέση έχει μια τρύπα όπου έριχναν το σιτάρι. Με την ξύλινη λαβή γυρνούσαν την πάνω πέτρα γύρω γύρω και το σιτάρι τριβόταν και γινόταν αλεύρι.

εικόνα: 1.bp.blogspot.com




εικόνα: autoclipart.com